Koniec i początek.
I oto ja, 10 lat później wróciłam do swojego pierwszego bloga od którego wszystko się zaczęło. Ukryłam w archiwum wspomnień (i wstydu) stare wpisy tej młodej i naiwnej Karoliny - Loli. Czy po latach patrzę na siebie z politowaniem? Nie. Byłam odważna i chciałam więcej, ale bardzo się bałam. A dzisiaj nadal chcę więcej i boję się trochę mniej.
Czy gdybym wtedy wiedziała, że 10 lat później będę pisać te słowa mieszkając na Kaszubach, po walce z dwiema okropnymi chorobami, które mnie zmiotły z planszy na długo, to czy chciałabym mimo wszystko to przejść?
Nie. Nikt nie chce przechodzić trudnych rzeczy, ale one nam się przytrafiają.
Ale oto jestem, 10 lat później, na stole pali się cynamonowa świeczka, w tle lecą mało romantyczne wiadomości ze świata, a mój pies nadal jest ze mną i ma już 14 lat. Kora bowiem przeżyła wszystko i wszystkich których kochałam. Ale o tym później.
Tak serio, czy ludzie nadal blogują? Tak zwyczajnie, pisząc słowa i historie ze swoich żyć? Ja to kochałam i nie zamierzam odbierać sobie znowu tej przyjemności.
Narazie więc jest tu cisza, mróz za oknem, w piecu pali się drewno, mam naczynia do umycia i pranie do poskładania.
Chciałabym jeszcze raz sama się poskładać na nowo.
Koniec i początek tego co nowe.
Trochę zgorzkniałam i się poddałam, może przypomnę sobie znowu siebie samą?
Tęskniłam,
L.
Komentarze
Prześlij komentarz